{"id":1956,"date":"2023-11-05T12:05:23","date_gmt":"2023-11-05T12:05:23","guid":{"rendered":"https:\/\/parafiarzepiennik.pl\/?page_id=1956"},"modified":"2023-11-05T12:05:23","modified_gmt":"2023-11-05T12:05:23","slug":"niezbednik-katolika","status":"publish","type":"page","link":"https:\/\/parafiarzepiennik.pl\/?page_id=1956","title":{"rendered":"NIEZB\u0118DNIK KATOLIKA"},"content":{"rendered":"\n

R\u00d3WNOWAGA<\/strong><\/p>\n\n\n\n

R\u00f3wnowaga mi\u0119dzy tym,
co \u015bwiadome i nie\u015bwiadome,
mi\u0119dzy \u017cyciem wewn\u0119trznym i zewn\u0119trznym –
to idea\u0142 zdrowego cz\u0142owieka.

Porz\u0105dek w \u015brodku, porz\u0105dek na zewn\u0105trz.
Je\u015bli dojdziemy do \u0142adu z w\u0142asnym wn\u0119trzem,
w\u00f3wczas to, co zewn\u0119trzne, samo si\u0119 u\u0142o\u017cy.

Ka\u017cdy tworzy sam siebie, swoj\u0105 warto\u015b\u0107,
swoje \u017cycie zgodnie ze swoimi my\u015blami i uczuciami,
postawami, przekonaniami, wyborami i decyzjami.
Jest wolny i odpowiedzialny za to,
co my\u015bli i robi w tej chwili i za przysz\u0142o\u015b\u0107.
Nie mo\u017ce wini\u0107 innych za to,
jaki jest i jak mu si\u0119 powodzi.

\u015awiat zewn\u0119trzny
jest odbiciem \u015bwiata wewn\u0119trznego.
W \u015bwiecie wewn\u0119trznym
mo\u017cna znale\u017a\u0107 niesko\u0144czon\u0105 M\u0105dro\u015b\u0107,
niesko\u0144czon\u0105 Moc
i niesko\u0144czony zas\u00f3b wszystkiego co potrzebne.

Wszystko to czeka na odkrycie,
rozwini\u0119cie i uzewn\u0119trznienie.
Je\u017celi rozpoznamy ten potencja\u0142
drzemi\u0105cy we w\u0142asnym wn\u0119trzu,
urzeczywistni si\u0119 on w \u015bwiecie zewn\u0119trznym.

– Charles F.Haanel<\/p>\n\n\n\n

…………………………………………………….<\/p>\n\n\n\n

MISJE \u015aWI\u0118TE w Parafii Rzepiennik Biskupi<\/strong><\/p>\n\n\n\n

29.V-6.VI.1948
28.V-5.VI.1960
28.IX-7.X.1969
14.-22.VI.1980
20-27.V.1990
23-31.X.1999
4-11.X.2009<\/p>\n\n\n\n

Nasze plany i nadzieje  <\/u><\/strong><\/p>\n\n\n\n

1.Nasze plany i nadzieje 
co\u015b niweczy raz po raz,
Tylko Bo\u017ce mi\u0142osierdzie 
nie zawodzi nigdy nas<\/p>\n\n\n\n

Ref.<\/strong> Jezu ufam Tobie  od dzieci\u0119cych lat
<\/em> Jezu ufam Tobie  cho\u0107by w\u0105tpi\u0142 \u015bwiat
Strze\u017c mnie dobry Jezu jak w\u0142asno\u015bci swej
I w opiece czu\u0142ej dusz\u0119 moj\u0105 miej.<\/em><\/p>\n\n\n\n

2.Ufno\u015b\u0107 w mi\u0142osierdzie Bo\u017ce  
zapewnienie daje nam                          
\u017ce w godzin\u0119 naszej \u015bmierci
przyjdzie po nas Jezus sam.<\/p>\n\n\n\n

3.W trudnych chwilach swego \u017cycia 
nie rozpaczaj nie ro\u0144 \u0142ez,
ufno\u015b\u0107 w Bo\u017ce mi\u0142osierdzie,
troskom twym po\u0142o\u017cy kres. <\/p>\n\n\n\n

 4.Pragn\u0119 odda\u0107 si\u0119 dzi\u015b Tobie, 
ca\u0142ym \u017cyciem s\u0142u\u017cy\u0107 Ci,
Pragn\u0119 Bo\u017ce mi\u0142osierdzie
g\u0142osi\u0107 ludziom w smutne dni <\/p>\n\n\n\n

\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0W ka\u017cdym strapieniu i o ka\u017cdej porze<\/u><\/strong><\/p>\n\n\n\n

1. W ka\u017cdym strapieniu i o ka\u017cdej porze,
Czuwa nad nami Mi\u0142osierdzie Bo\u017ce.
Kto Mi\u0142osierdziu Bo\u017cemu zaufa,
Wesprze go Pan B\u00f3g  i modlitw wys\u0142ucha.<\/p>\n\n\n\n

2. Gdy krew i woda z Serca si\u0119 pola\u0142y,
B\u00f3g mi\u0142osierdziem okry\u0142 \u015bwiat ten ca\u0142y.
Wi\u0119c uwielbiajmy   mi\u0142osierdzie Bo\u017ce,
W ka\u017cdym strapieniu  i o ka\u017cdej porze.<\/p>\n\n\n\n

3. Gdy Serce Boskie w\u0142\u00f3czni\u0105 wskro\u015b przeszyto,
Krew z wod\u0105 trys\u0142y fal\u0105 przeobfit\u0105.
Krew zmywaj\u0105ca  tego \u015bwiata grzechy,
Woda koj\u0105ca  – balsamem pociechy<\/p>\n\n\n\n

Duchowa adopcja<\/strong><\/p>\n\n\n\n

Duchowa adopcja powsta\u0142a po objawieniach w Fatimie, staj\u0105c si\u0119 odpowiedzi\u0105 na wezwanie Matki Bo\u017cej do modlitwy r\u00f3\u017ca\u0144cowej, pokuty i zado\u015b\u0107czynienia za grzechy, kt\u00f3re najbardziej rani\u0105 Jej Niepokalane Serce. <\/p>\n\n\n\n

Pierwszy o\u015brodek adopcji duchowej w Polsce powsta\u0142 przy ko\u015bciele Ojc\u00f3w Paulin\u00f3w w Warszawie.\u00a0<\/p>\n\n\n\n

Duchowa adopcja jest to modlitwa w intencji dziecka zagro\u017conego zabiciem w \u0142onie matki i jego rodzic\u00f3w. Trwa dziewi\u0119\u0107 miesi\u0119cy i polega na codziennym odmawianiu jednej tajemnicy r\u00f3\u017ca\u0144cowej oraz specjalnej modlitwy w intencji dziecka oraz rodzic\u00f3w. <\/p>\n\n\n\n

Je\u015bli zapomnia\u0142o si\u0119 o modlitwie przez kilka dni, adopcj\u0119 o ten czas nale\u017cy przed\u0142u\u017cy\u0107. Je\u015bli nie odmawiali\u015bmy modlitw przez czas d\u0142u\u017cszy (np. tydzie\u0144) – konieczne jest ponowienie duchowej adopcji. Do tych modlitw mo\u017cna do\u0142\u0105czy\u0107 dowolnie wybrane postanowienia, kt\u00f3re nie s\u0105 jednak obowi\u0105zkowe.\u00a0\u00a0<\/p>\n\n\n\n

Te postanowienia to np.: cz\u0119sta spowied\u017a i Komunia \u015aw., adoracja Naj\u015bwi\u0119tszego Sakramentu, czytanie Pisma \u015aw., post o chlebie i wodzie, walka z na\u0142ogami, pomoc potrzebuj\u0105cym, dodatkowe modlitwy itp.<\/p>\n\n\n\n

Nie nale\u017cy przedsi\u0119bra\u0107 postanowie\u0144, kt\u00f3rych realizacja mo\u017ce okaza\u0107 si\u0119 nierealna. Duchow\u0105 adopcj\u0119 mo\u017ce podejmowa\u0107 ka\u017cdy z wyj\u0105tkiem dzieci, kt\u00f3re mog\u0105 to czyni\u0107 tylko pod opiek\u0105 i kierunkiem rodzic\u00f3w.<\/p>\n\n\n\n

W powy\u017cszy spos\u00f3b mo\u017cna adoptowa\u0107 tylko jedno dziecko ka\u017cdorazowo. Nie wiemy kim jest adoptowane przez nas dziecko, cho\u0107 w Niebie z pewno\u015bci\u0105 je poznamy. Teraz to jednak B\u00f3g wybiera p\u0142e\u0107, ras\u0119, narodowo\u015b\u0107 dziecka maj\u0105c z pewno\u015bci\u0105 na uwadze to, ile modlitwy potrzebne jest konkretnemu dziecku i nasze – w tym wzgl\u0119dzie – mo\u017cliwo\u015bci i ch\u0119ci. Po zdecydowaniu si\u0119 na duchow\u0105 adopcj\u0119 nale\u017cy z\u0142o\u017cy\u0107 prywatne przyrzeczenie. Powinno si\u0119 tego dokona\u0107 przed wizerunkiem Ukrzy\u017cowanego lub Matki Naj\u015bwi\u0119tszej<\/p>\n\n\n\n

Tre\u015b\u0107 przyrzeczenia:<\/p>\n\n\n\n

„Wys\u0142awiam Ci\u0119, Ojcze, Panie nieba i ziemi,<\/p>\n\n\n\n

\u017ce zakry\u0142e\u015b te rzeczy przed m\u0105drymi i roztropnymi,<\/p>\n\n\n\n

a objawi\u0142e\u015b je prostaczkom.<\/p>\n\n\n\n

Tak, Ojcze, gdy\u017c takie by\u0142o Twoje upodobanie”.”Najswi\u0119tsza Panno, Bogarodzico Maryjo,<\/p>\n\n\n\n

wszyscy Anio\u0142owie i \u015awi\u0119ci.<\/p>\n\n\n\n

Wiedziony(a) pragnieniem niesienia pomocy w obronie<\/p>\n\n\n\n

nienarodzonych, ja (N.N.), postanawiam mocno i przyrzekam,<\/p>\n\n\n\n

ze od dnia (…) bior\u0119 w Duchow\u0105 Adopcj\u0119 jedno dziecko,<\/p>\n\n\n\n

kt\u00f3rego imi\u0119 jedynie Bogu jest wiadome,<\/p>\n\n\n\n

aby przez dziewie\u0107 miesi\u0119cy, ka\u017cdego dnia, modli\u0107 si\u0119<\/p>\n\n\n\n

o uratowanie jego \u017cycia<\/p>\n\n\n\n

oraz o sprawiedliwe i prawe \u017cycie po urodzeniu.<\/p>\n\n\n\n

Tymi modlitwami b\u0119d\u0105:<\/p>\n\n\n\n

– jedna tajemnica R\u00f3\u017ca\u0144ca;<\/p>\n\n\n\n

– modlitwa, kt\u00f3ra dzi\u015b po raz pierwszy odm\u00f3wi\u0119;<\/p>\n\n\n\n

– ewentualne dobrowolne postanowienie(a):<\/p>\n\n\n\n

……………………………”<\/p>\n\n\n\n

Modlitwa codzienna:\u00a0<\/strong><\/p>\n\n\n\n

Panie Jezu, za wstawiennictwem Twojej Matki Maryi, kt\u00f3ra urodzi\u0142a Ci\u0119 z mi\u0142o\u015bci\u0105 oraz za wstawiennictwem \u015bw. J\u00f3zefa, cz\u0142owieka zawierzenia, kt\u00f3ry opiekowa\u0142 si\u0119 Tob\u0105 po urodzeniu, prosz\u0119 Ci\u0119 w intencji tego nienarodzonego dziecka, kt\u00f3re duchowo adoptowa\u0142em\/am, a kt\u00f3re znajduje si\u0119 w niebezpiecze\u0144stwie zag\u0142ady. Prosz\u0119, daj jego rodzicom mi\u0142o\u015b\u0107 i odwag\u0119, aby swoje dziecko pozostawili przy \u017cyciu, kt\u00f3re Ty sam mu przeznaczy\u0142e\u015b. Amen. Po wype\u0142nieniu tych postanowie\u0144, po dziewi\u0119ciu miesi\u0105cach, mo\u017cemy mie\u0107 pewno\u015b\u0107, \u017ce przyczynili\u015bmy si\u0119 do uratowania jednego, konkretnego cz\u0142owieka.<\/p>\n\n\n\n

STARY KRZY\u017b<\/strong><\/p>\n\n\n\n

1. Tam na wzg\u00f3rzu w\u015br\u00f3d ska\u0142,
Stary krzy\u017c ongi\u015b sta\u0142,
Symbol ha\u0144by, cierpienia i m\u0105k.
Lecz ja kocham ten krzy\u017c,
Gdzie m\u00f3j Zbawca i Mistrz,
Swym oprawcom odda\u0142 si\u0119 do r\u0105k.

Ref: O jak ceni\u0119 ja stary ten krzy\u017c,
W nim ratunek ludzko\u015bci jest dan,
Lgn\u0119 do niego a w niebie ten krzy\u017c
na koron\u0119 zamieni mi Pan.

2. Ale stary ten krzy\u017c,
Tak wzgardzony przez \u015bwiat,
Sw\u0105 ofiar\u0105 poci\u0105gn\u0105\u0142 mnie wzwy\u017c.
To m\u00f3j Zbawca i Pan,
Zst\u0105pi\u0142 z nieba tu sam,
Aby nie\u015b\u0107 na Golgot\u0119 ten krzy\u017c.

Ref:

3. Krwi\u0105 zbroczony ten krzy\u017c,
Lecz pomimo to w nim,
Dziwne pi\u0119kno w\u015br\u00f3d ran krwawych l\u015bni.
Bo na krzy\u017cu tym Pan,
Cierpia\u0142 m\u0119ki i zmar\u0142
aby wieczne zbawienie da\u0107 mi.<\/p>\n\n\n\n

\u00a0<\/strong><\/p>\n\n\n\n

„Gorzkie \u017bale, przybywajcie…”<\/strong>
Ks. J\u00f3zef D\u0105bi\u0144ski<\/strong><\/p>\n\n\n\n

W \u017cyciu Ko\u015bcio\u0142a opr\u00f3cz nabo\u017ce\u0144stw \u015bci\u015ble liturgicznych s\u0105 jeszcze nabo\u017ce\u0144stwa paraliturgiczne. (.)Nale\u017c\u0105 do nich: Droga Krzy\u017cowa, procesje, litanie, Godzinki, nabo\u017ce\u0144stwa majowe, czerwcowe, pa\u017adziernikowe oraz Gorzkie \u017cale. Te ostatnie s\u0105 nabo\u017ce\u0144stwem rdzennie polskim. Ich melodia odznacza si\u0119 niezwyk\u0142\u0105 prostot\u0105 rytmiczn\u0105 i symetri\u0105 budowy, gdy\u017c stosuje si\u0119 do architektoniki wiersza lub zwrotki poetyckiej. Ca\u0142o\u015b\u0107 utrzymana jest w tonacjach ko\u015bcielnych i bardzo zbli\u017cona do psalmodii gregoria\u0144skiej, podobnie jak np. psalmy nieszporne.
Powstanie Gorzkich \u017cal\u00f3w \u0142\u0105czy si\u0119 \u015bci\u015ble z histori\u0105 Bractwa \u015bw. Rocha przy ko\u015bciele \u015awi\u0119tego Krzy\u017ca w Warszawie (XVII wiek), gdzie pos\u0142ug\u0119 duszpastersk\u0105 pe\u0142nili i pe\u0142ni\u0105 Ksi\u0119\u017ca Misjonarze \u015bw. Wincentego a Paulo. Bractwo to by\u0142o najbardziej czynne w\u015br\u00f3d innych stowarzysze\u0144, zw\u0142aszcza na polu charytatywnym i liturgicznym, o czym \u015bwiadczy rola, jak\u0105 odegra\u0142o podczas zarazy, kt\u00f3ra mia\u0142a miejsce w latach1624-25, kiedy to zgin\u0119\u0142a 1\/6 mieszka\u0144c\u00f3w Warszawy. W protokole Bractwa z 1699 r. czytamy, \u017ce: „…odznacza\u0142o si\u0119 wzorowym przyk\u0142adem w s\u0142u\u017cbie Bo\u017cej (…) i nale\u017cy si\u0119 wdzi\u0119czno\u015b\u0107, \u017ce w Ko\u015bciele Bo\u017cym z rozpami\u0119tywania M\u0119ki Pa\u0144skiej przy od\u015bpiewywaniu w j\u0119zyku naszym tzw. Gorzkich \u017cali, mnogie po\u017cytki duchowe wyp\u0142ywaj\u0105” (s. 115).
Maj\u0105c na uwadze mo\u017cliwo\u015b\u0107 udzia\u0142u jak najwi\u0119kszej ilo\u015bci wiernych w nabo\u017ce\u0144stwie pasyjnym, \u00f3wczesny proboszcz parafii \u015awi\u0119tego Krzy\u017ca w Warszawie – ks. Micha\u0142 Bart\u0142omiej Tar\u0142o, postanowi\u0142 przy \u015bwi\u0119tokrzyskiej \u015bwi\u0105tyni wprowadzi\u0107 nabo\u017ce\u0144stwo Gorzkich \u017cal\u00f3w. Trosk\u0119 o to nabo\u017ce\u0144stwo powierzy\u0142 Bractwu \u015bw. Rocha, a zw\u0142aszcza jego promotorowi – ks. Wawrzy\u0144cowi Stanis\u0142awowi Benikowi. Trzeba podkre\u015bli\u0107, \u017ce ks. W. S. Benik by\u0142 nie tylko autorem, lecz tak\u017ce redaktorem i wydawc\u0105 Gorzkich \u017cal\u00f3w. Napisanie ich i wydanie nie zaj\u0119\u0142o mu zbyt wiele czasu. Ju\u017c bowiem w lutym 1707 r. ukaza\u0142 si\u0119 gotowy tekst do druku, pt. Snopek Miry…
Spos\u00f3b odprawiania nabo\u017ce\u0144stwa Gorzkich \u017cal\u00f3w ustalony zosta\u0142 przez samego autora. Do jego odprawiania przygotowywano w okresie Wielkiego Postu specjalnie ko\u015bci\u00f3\u0142 i o\u0142tarz g\u0142\u00f3wny. Odprawiano je po Sumie lub Nieszporach. Po sko\u0144czonym nabo\u017ce\u0144stwie g\u0142oszono kazanie, a potem odbywa\u0142a si\u0119 procesja ze \u015bwiecami.
Stolica Apostolska nie tylko pozwoli\u0142a na odprawianie Gorzkich \u017cal\u00f3w, ale tak\u017ce udzieli\u0142a odpust\u00f3w cz\u0105stkowych lub zupe\u0142nych.
O popularno\u015bci Gorzkich \u017cal\u00f3w w ca\u0142ej Polsce niech \u015bwiadczy fakt, \u017ce w przeci\u0105gu zaledwie p\u00f3\u0142 wieku ukaza\u0142o si\u0119 przynajmniej pi\u0119tna\u015bcie wyda\u0144, co na \u00f3wczesne czasy by\u0142o bardzo du\u017cym osi\u0105gni\u0119ciem. Dokonano te\u017c przek\u0142ad\u00f3w na j\u0119zyki: litewski, francuski, niemiecki, angielski i inne.
Faktem jest, \u017ce w diecezji kujawsko-pomorskiej nabo\u017ce\u0144stwo to zosta\u0142o wprowadzone przez Ksi\u0119\u017cy Misjonarzy ju\u017c w XVIII wieku, kt\u00f3rzy, zgodnie z decyzj\u0105 papie\u017ca Innocentego XII – zajmowali si\u0119 wychowaniem w seminariach duchownych. W po\u0142owie XIX wieku nabo\u017ce\u0144stwo to znane by\u0142o ju\u017c na ca\u0142ym terytorium dawnej Rzeczypospolitej. W Ksi\u0119dze Protoko\u0142\u00f3w Bractwa \u015bw. Rocha pod dat\u0105 16 i 23 stycznia 1848 r. czytamy: „Nie masz bowiem ko\u015bcio\u0142a, gdzie tylko j\u0119zyk polski zasi\u0119ga, aby odprawiane nie by\u0142o nabo\u017ce\u0144stwo Gorzkich \u017cali”. Nabo\u017ce\u0144stwo to znane te\u017c by\u0142o w\u015br\u00f3d wychod\u017astwa polskiego w Brazylii, Ameryce P\u00f3\u0142nocnej, Londynie czy Turkiestanie: „Gorzkie \u017cale \u015bpiewane s\u0105 tam w Wielkim Po\u015bcie w niedziele i \u015bwi\u0119ta – przed Sum\u0105” (Kronika rodzinna, Warszawa 1903).
Pocz\u0105tkowo Gorzkie \u017cale \u015bpiewano w ko\u015bciele \u015awi\u0119tego Krzy\u017ca w Warszawie przez ca\u0142y rok, a w okresie wielkanocnym zmieniano niekt\u00f3re pie\u015bni na cze\u015b\u0107 Chrystusa Zmartwychwsta\u0142ego. Zwyczaj ten jednak nie wytrzyma\u0142 pr\u00f3by czasu i z czasem go zmieniono. Ostatecznie przyj\u0105\u0142 si\u0119 zwyczaj odprawiania Gorzkich \u017cal\u00f3w tylko w okresie Wielkiego Postu. Dzi\u015b przy ich odprawianiu stosowana jest podw\u00f3jna praktyka: \u015bpiewa si\u0119 albo wszystkie trzy cz\u0119\u015bci razem w jedn\u0105 niedziel\u0119 lub po jednej cz\u0119\u015bci w ci\u0105gu trzech kolejno po sobie nast\u0119puj\u0105cych niedziel. Pr\u00f3cz tego przyj\u0105\u0142 si\u0119 zwyczaj \u015bpiewania Gorzkich \u017cal\u00f3w tak\u017ce w Wielki Pi\u0105tek przy Bo\u017cym Grobie. W niekt\u00f3rych wi\u0119kszych miastach, np. w Warszawie istnieje praktyka \u015bpiewania Gorzkich \u017cal\u00f3w przez ca\u0142y okres Wielkiego Postu, w ka\u017cdym dniu tygodnia w innym ko\u015bciele. Coraz cz\u0119\u015bciej zanika jednak procesja z Naj\u015bwi\u0119tszym Sakramentem po Gorzkich \u017calach, chocia\u017c w niekt\u00f3rych miejscowo\u015bciach jest nadal praktykowana.
O Gorzkich \u017calach powiedziano, \u017ce „nie maj\u0105 sobie r\u00f3wnych w \u015bwiecie”. Nic wi\u0119c dziwnego, \u017ce wiele os\u00f3b przybywaj\u0105cych z zagranicy urzeczonych jest tym nabo\u017ce\u0144stwem. (…)Bior\u0105c czynny udzia\u0142 w nabo\u017ce\u0144stwie Gorzkich \u017cal\u00f3w, kt\u00f3rych melodia nigdy nie uleg\u0142a zasadniczej zmianie, mamy \u015bwiadomo\u015b\u0107, \u017ce jest to melodia \u017calu i skruchy, kt\u00f3ra m\u0119k\u0119 Chrystusa stara si\u0119 wyrazi\u0107 w konkretnych formach przemawiaj\u0105cych do ka\u017cdego serca i ka\u017cdej duszy ludzkiej.
\u0179r\u00f3d\u0142o; Niedziela 08\/2004<\/p>\n\n\n\n

<\/p>\n\n\n\n

HISTORIA POWSTANIA DROGI KRZY\u017bOWEJ<\/strong><\/p>\n\n\n\n

Droga Krzy\u017cowa – to nabo\u017ce\u0144stwo nawi\u0105zuj\u0105ce do przej\u015bcia Pana Jezusa od pretorium Pi\u0142ata na wzg\u00f3rze Golgoty. M\u0119ka rozwa\u017cana jest w 14 symbolicznych stacjach. Pismo \u015awi\u0119te nie zawiera dok\u0142adnej trasy Drogi Krzy\u017cowej, a tylko 9 spo\u015br\u00f3d 14 stacji ma sw\u0105 podstaw\u0119 w ewangelicznych opisach m\u0119ki Pa\u0144skiej. Pierwsi chrze\u015bcijanie otaczali czci\u0105 te \u015bwi\u0119te miejsca w Jerozolimie.<\/p>\n\n\n\n

Po \u015bmierci Jezusa drzewo krzy\u017ca chrystusowego razem z dwoma pozosta\u0142ymi zrzucono z Golgoty i zasypano ziemi\u0105. Trzy wieki p\u00f3\u017aniej Cesarz Konstantyn Wielki nawr\u00f3ci\u0142 si\u0119 i zezwoli\u0142 na wyznawanie wiary chrze\u015bcija\u0144skiej Jego matka, cesarzowa Helena, uda\u0142a si\u0119 do Jerozolimy, gdzie odnalaz\u0142a 3 krzy\u017ce. Pocz\u0105tkowo jednak nikt nie wiedzia\u0142, na kt\u00f3rym z nich umar\u0142 Chrystus. W\u00f3wczas biskup Jerozolimy Makary nakaza\u0142 poda\u0107 kolejno ka\u017cdy z trzech krzy\u017cy pewnej ci\u0119\u017cko chorej kobiecie. Gdy dotkn\u0119\u0142a pierwszego – nic si\u0119 nie sta\u0142o. Podobnie przy drugim. Jednak kiedy jej palce spocz\u0119\u0142y na trzecim, nast\u0105pi\u0142a niezwyk\u0142a przemiana: kobieta odzyska\u0142a si\u0142y i zosta\u0142a cudownie uzdrowiona. W ten spos\u00f3b rozpoznano w\u0142a\u015bciwy krzy\u017c.<\/p>\n\n\n\n

\u015aw. Helena podzieli\u0142a krzy\u017c na trzy cz\u0119\u015bci, aby ofiarowa\u0107 je g\u0142\u00f3wnym \u00f3wczesnym o\u015brodkom chrze\u015bcija\u0144stwa: Jerozolimie, Rzymowi i Konstantynopolowi. Z czasem krzy\u017c podzielono na wiele drobnych cz\u0119\u015bci. W Polsce cz\u0105stki relikwii posiadaj\u0105 m.in. ko\u015bci\u00f3\u0142 dominikan\u00f3w w Lublinie, Sanktuarium Krzy\u017ca \u015awi\u0119tego w G\u00f3rach \u015awi\u0119tokrzyskich, katedra na Wawelu w Krakowie, ko\u015bci\u00f3\u0142 \u015bw. Krzy\u017ca w Warszawie, a tak\u017ce \u015bwi\u0105tynia kalwaryjska w Pako\u015bci<\/p>\n\n\n\n

Pielgrzymi udaj\u0105cy si\u0119 do Jerozolimy ju\u017c wtedy pragn\u0119li nie tylko ogl\u0105da\u0107 miejsca, po kt\u00f3rych chodzi\u0142 Zbawiciel, nie wystarcza\u0142a im sama kontemplacja – chcieli czynnie uczestniczy\u0107 w prze\u017cyciach Jezusa. Ju\u017c w IV w. istnia\u0142 w Jerozolimie obch\u00f3d miejsc M\u0119ki w Niedziel\u0119 Palmow\u0105 i w noc z Wielkiego Czwartku na Wielki Pi\u0105tek. Cze\u015b\u0107 dla M\u0119ki Pa\u0144skiej wzros\u0142o niepomiernie po zdobyciu Jerozolimy przez krzy\u017cowc\u00f3w w 1099 roku. P\u0105tnicy starali si\u0119 odnale\u017a\u0107 miejsca i sceny Pasji. Kolejno\u015b\u0107 nawiedzania miejsc M\u0119ki nie by\u0142a jeszcze ustalona. Dopiero franciszkanie, kt\u00f3rzy w 1320 roku obj\u0119li opiek\u0119 nad Ziemi\u0105 \u015awi\u0119t\u0105 nadali procesjom ramy organizacyjne.<\/p>\n\n\n\n

Do powstania i rozszerzenia si\u0119 Drogi Krzy\u017cowej przyczyni\u0142 si\u0119 najbardziej Holender zwany Adrichomiusem, prze\u0142o\u017cony klasztoru \u015bw. Barbary w Delft (+ 1585 roku). U\u0142o\u017cy\u0142 on cykl Drogi krzy\u017cowej w 12 stacjach wraz z komentarzem. Nabo\u017ce\u0144stwo Drogi krzy\u017cowej w jego uk\u0142adzie rozszerzy\u0142o si\u0119 pod koniec XVI wieku na ca\u0142\u0105 Europ\u0119. Po dodaniu w XVII wieku dw\u00f3ch ostatnich stacji: zdj\u0119cie z krzy\u017ca i z\u0142o\u017cenie do grobu, Droga krzy\u017cowa uzyska\u0142a ostateczny kszta\u0142t, znany do dzisiaj.<\/p>\n\n\n\n

Pierwsze Drogi krzy\u017cowe powsta\u0142y w Niderlandach. Zak\u0142adano je nie tylko w otwartym terenie, ale tak\u017ce w ko\u015bcio\u0142ach, kru\u017cgankach klasztornych i na cmentarzach. Najgorliwszym propagatorem Drogi krzy\u017cowej by\u0142 franciszkanin \u015bw. Leonard z Porto Maurizio (+1751). Wzni\u00f3s\u0142 na terenie Italii 572 Drogi Krzy\u017cowe. Jedna z najs\u0142ynniejszych znajduje si\u0119 w rzymskim Koloseum. Za\u0142o\u017cy\u0142 j\u0105 na pro\u015bb\u0119 \u015bw. Leonarda \u00f3wczesny papie\u017c Benedykt XIV.<\/p>\n\n\n\n

Kalwarie w Polsce pojawi\u0142y si\u0119 na pocz\u0105tku XVII wieku. Pierwsza, najwi\u0119ksza i najwspanialsza, zosta\u0142a za\u0142o\u017cona przez Miko\u0142aja Zebrzydowskiego w 1604 roku. Rozbudowa obiektu trwa\u0142a ponad sto lat i prowadzi\u0142o j\u0105 kilka pokole\u0144 Zebrzydowskich. Od 1609 roku rozpocz\u0119to odgrywa\u0107 Misterium M\u0119ki Pa\u0144skiej. Nied\u0142ugo po Zebrzydowskiej powsta\u0142y nast\u0119pne kalwarie: w Pako\u015bci zwana Kujawsk\u0105 – za\u0142o\u017cona przez Micha\u0142a Dzia\u0142y\u0144skiego, Jerozolima Kaszubska w Wejherowie – za\u0142o\u017cona przez Jakuba Weyhera, w Pac\u0142awiu – za\u0142o\u017cona przez Maksymiliana Fredr\u0119 i Jerozolima Dolno\u015bl\u0105ska w Wambierzycach – za\u0142o\u017cona przez Daniela Osterberga. Do dzisiaj s\u0105 to najwi\u0119ksze i najbardziej rozbudowane pod wzgl\u0119dem sakralnym i widowiskowym obiekty. Obecnie w Polsce istniej\u0105 53 kalwarie, mi\u0119dzy innymi w G\u0142otowie, gdzie udajemy si\u0119 w wakacje z dzie\u0107mi.<\/p>\n\n\n\n

\u017ar\u00f3d\u0142o:Parafia MBKPw Toruniu<\/p>\n\n\n\n

Wszystko o Wielkim Po\u015bcie
Post w dziejach Ko\u015bcio\u0142a


Od samego pocz\u0105tku chrze\u015bcija\u0144stwa, zgodnie z tradycj\u0105 judaizmu i w duchu religijno\u015bci w og\u00f3le, istnia\u0142y posty jako \u015brodek u\u015bwi\u0119caj\u0105cy. Ko\u015bci\u00f3\u0142 uj\u0105\u0142 je w swoje ustawodawstwo.

Rozr\u00f3\u017cnia si\u0119 post \u015bcis\u0142y (jejunium) i wstrzemie\u017aliwo\u015b\u0107 od pokarm\u00f3w mi\u0119snych (abstinentia). Ich obecn\u0105 dyscyplin\u0119 podajemy ni\u017cej. Zaznaczamy tylko wa\u017cniejsze etapy ewolucji stosowania post\u00f3w w Ko\u015bciele, nie uwzgl\u0119dniaj\u0105c jednak dyscypliny monastycznej.

W pierwszym pokoleniu chrze\u015bcija\u0144skim w Judei, Galilei i Syrii zachowano dwudniowy post faryzeusz\u00f3w w ka\u017cdym tygodniu (por. \u0141k 18, 12), ale przesuni\u0119to go z pierwszego dnia tygodnia (niedzieli) na czwarty, tj. na \u015brod\u0119, i z pi\u0105tego na sz\u00f3sty, tj. na pi\u0105tek. Ten ostatni dzie\u0144 wybrany zosta\u0142 w zwi\u0105zku z M\u0119k\u0105 Pana Jezusa.

W zwi\u0105zku z decyzj\u0105 tzw. Soboru Jerozolimskiego (Dz 15, 29) przetrwa\u0142 przez kilka wiek\u00f3w w Ko\u015bciele mozaistyczny zwyczaj niespo\u017cywania krwi i mi\u0119sa duszonego. Ale w dalszych wiekach zwyczaj ten poszed\u0142 w zapomnienie i papie\u017c Miko\u0142aj I (858-867) stanowczo .o\u015bwiadcza w swojej odpowiedzi na trudno\u015bci Bu\u0142gar\u00f3w (listopad 866 r.), \u017ce „mo\u017cna spo\u017cywa\u0107 wszelkiego rodzaju mi\u0119so, kt\u00f3re nie jest szkodliwe”. Na Wschodzie zwyczaj ten pozosta\u0142. Chocia\u017c Ko\u015bci\u00f3\u0142 uznaje praktyk\u0105 licznych zakon\u00f3w, w kt\u00f3rych si\u0119 w og\u00f3le nie spo\u017cywa mi\u0119sa, to nie znaczy, \u017ce \u015bcis\u0142y wegetarianizm jest zalecany dla wszystkich. Mo\u017cna nawet powiedzie\u0107, \u017ce pot\u0119pianie pokarm\u00f3w mi\u0119snych, kt\u00f3re czasem opiera si\u0119 na przes\u0142ankach metafizycznych w duchu starego manicheizmu lub pod wp\u0142ywem teorii Dalekiego Wschodu o zbawieniu i o metempsychozie, zas\u0142uguje na dezaprobat\u0105 wierz\u0105cych.

Posiadamy \u015bwiadectwo \u015bw. Augustyna, \u017ce wiele spo\u0142eczno\u015bci na Zachodzie przestrzega\u0142o postu sobotniego.

Dosy\u0107 wcze\u015bnie przyj\u0105\u0142 si\u0119 zwyczaj stosowania post\u00f3w na pocz\u0105tku ka\u017cdej pory roku: z okazji zasiew\u00f3w na wiosna ofiarowania Bogu pierwocin zbo\u017ca w lecie, winobrania w jesieni, zbir. oliwek w zimie. Stad powsta\u0142y „suchedni”. \u015aw. Leon Wielki t\u0142umaczy ich pochodzenie od ustawodawstwa moj\u017ceszowego. Wyb\u00f3r dni tygodnia, tj. \u015brody, pi\u0105tki i soboty, pochodzi najprawdopodobniej od staro\u017cytnego zwyczaju poszczenia w\u0142a\u015bnie w owe dni w zwi\u0105zku z liturgi\u0105, kt\u00f3ra si\u0119 w tych samych dniach odbywa\u0142a. Poniewa\u017c „suchedni” wyst\u0119puj\u0105 najpierw w Rzymie, nie jest wykluczone, \u017ce nawi\u0105zywa\u0142y one do zwyczaj\u00f3w poga\u0144skich uczczenia pocz\u0105tku p\u00f3r roku. Karol Wielki zarz\u0105dzi\u0142, \u017ce b\u0119d\u0105 one obchodzone w ca\u0142ym cesarstwie: lecz w krajach, gdzie pory i gatunki zbior\u00f3w nie pokrywa\u0142y si\u0119, ze \u015br\u00f3dziemnomorskimi, obchodzenie „suchedni” bardzo trudno wesz\u0142o w zwyczaj.

Bardzo wcze\u015bnie wprowadzono post w przeddzie\u0144 wi\u0119kszych uroczysto\u015bci liturgicznych, tzw. wigilie. „Kodeks rubryk” z 1960 r. zachowa\u0142 tylko 7 wigilii, nie wszystkie jednak sq uczczone postem: Bo\u017cego Narodzenia, Zielonych \u015awi\u0105t, Wniebowst\u0105pienia Pa\u0144skiego, Wniebowzi\u0119cia NMP, Narodzenia \u015bw. Jana Chrzciciela, uroczysto\u015bci \u015bw. Piotra i Paw\u0142a oraz \u015bw. Wawrzy\u0144ca, szczeg\u00f3lnego patrona miasta Rzymu. Post obowi\u0105zywa\u0142 wed\u0142ug norm prawa kanonicznego tylko w wigili\u0119 Bo\u017cego Narodzenia i Wniebowzi\u0119cia NMP, lecz ten ostatni post, ze wzgl\u0119du na okres wakacyjny mo\u017cna by\u0142o – za zarz\u0105dzeniem ordynariusza – przenie\u015b\u0107 na przeddzie\u0144 Niepokalanego Pocz\u0119cia NMP.

Najwa\u017cniejszym okresem postnym jest w ca\u0142ym roku liturgicznym tzw. Wielki Post (Quadragesima). Pierwotnie ogranicza\u0142 si\u0119 on do kilku dni w Wielkim Tygodniu, ale pocz\u0105tki jego si\u0119gaj\u0105 do czas\u00f3w apostolskich, jak \u015bwiadcz\u0105 o tym \u015bw. Hieronim (List 41 do Marcelli, nr 3) i \u015bw. Leon Wielki (Mowa VI na Wielki Post). Obecnie dzieli si\u0119 ten czas na trzy okresy:

1. Przedpo\u015bcie: Niedziela Siedemdziesi\u0105tnicy (w 9 tygodniu, czyli prawie w 70 dni przed Wielkanoc\u0105) zwana tak\u017ce „Starozapustn\u0105”; Niedziela Sze\u015b\u0107dziesi\u0105tnicy (w 60 dni przed Wielkanoc\u0105), czyli „Mi\u0119sopustna”; Niedziela Pi\u0119\u0107dziesi\u0105tnicy (w 50 dni przed Wielkanoc\u0105), czyli „Zapustna” (nh. „Pi\u0119\u0107-dziesi\u0105tnic\u0105” nazywa si\u0119 tak\u017ce Niedziel\u0119 Zielonych \u015awi\u0105t);
2. Sam Wielki Post od \u015arody Popielcowej do IV Niedzieli;
3. Okres M\u0119ki Pa\u0144skiej: I Niedziela Pasyjna, dawniej nazywana Niedziel\u0105 M\u0119ki Pa\u0144skiej, II Niedziela Pasyjna, tzw. Palmowa, oraz Wielki Tydzie\u0144 zako\u0144czony przez tzw. „Triduum Sacrum’, kt\u00f3re pierwotnie oznacza\u0142o trzy dni „Paschy”, czyli Wielki Pi\u0105tek, Wielk\u0105 Sobot\u0119 i Niedziel\u0119 Zmartwychwstania Pa\u0144skiego (zob. np. \u015bw. Augustyna List 55, 24 – PL 33, 215), ale obecnie w nowym „Kodeksie Rubryk” (nr 75) obejmuje Wielki Czwartek, Wielki Pi\u0105tek i Wielka Sobot\u0119 a\u017c do chwili rozpocz\u0119cia Wigilii Paschalnej.
Post \u015bcis\u0142y, chocia\u017c jest polecany na ca\u0142y okres wielkopostny, obowi\u0105zuje wy\u0142\u0105cznie w \u015arod\u0119 Popielcow\u0105 i w Wielki Pi\u0105tek. Wstrzemi\u0119\u017aliwo\u015b\u0107 od pokarm\u00f3w mi\u0119snych za\u015b, kt\u00f3ra obowi\u0105zywa\u0142a przedtem we wszystkie \u015brody i pi\u0105tki oraz w sobot\u0119 „suchedni” i w Wielk\u0105 Sobot\u0119 do po\u0142udnia, obecnie obowi\u0105zuje ju\u017c tylko w pi\u0105tki.<\/p>\n\n\n\n



Historia Wielkiego Postu<\/strong><\/p>\n\n\n\n


nie jest dotychczas ca\u0142kiem wyja\u015bniona. Kan. 5 Soboru Nicejskiego (325), na kt\u00f3ry jeszcze si\u0119 powo\u0142uje wielu historyk\u00f3w i kanonist\u00f3w, wspomina nie Wielki Post, kiedy m\u00f3wi o „Quadragesima Paschae”, lecz czterdziestodniowy okres po Wielkanocy (zob. S. Salaville, „La tessa-rakoste du 5-eme canon de Nicee” w „Echos d’Orient” 1910, s, 65; 1929, s. 257). Poza tym wiemy, \u017ce istnia\u0142 w niejednej gminie chrze\u015bcija\u0144skiej zwyczaj uprawiania prywatnego pokutnego postu czterdziestodniowego w r\u00f3\u017cnych porach, za pozwoleniem biskupa. Prawo ko\u015bcielne tej kwarantanny nie uwzgl\u0119dnia, ale \u015blady jej pozosta\u0142y w starych formu\u0142ach odpust\u00f3w, kiedy m\u00f3wiono: taka czynno\u015b\u0107 lub modlitwa zas\u0142uguje na tyle dni odpustu i tyle kwadry gen.

Oficjalny Wielki Post by\u0142 i nadal jest okresem wsp\u00f3lnych rekolekcji ca\u0142ej rodziny chrze\u015bcija\u0144skiej w przygotowaniu do rado\u015bci wielkanocnej. Jest wi\u0119c czym\u015b wi\u0119cej ni\u017c okresem narzuconego i najcz\u0119\u015bciej nie zachowywanego postu: ju\u017c przy ko\u0144cu IV wieku \u015bw. Jan Chryzostom wyja\u015bnia, \u017ce Wielki Post daje wiernym okazj\u0119 do g\u0142\u0119bszego i intensywniejszego \u017cycia religijnego (Homilia 30 in Gen. 11, l n. l – PC 53, 273).

Najpewniejsze \u015bwiadectwa tego zwyczaju na Wschodzie posiadamy w „Listach wielkanocnych” \u015bw. Atanazego, szczeg\u00f3lnie z lat 330, 340, 341, 347, w „Katechezach” \u015bw. Cyryla Jerozolimskiego oraz w aktach synod\u00f3w lokalnych. Nie brak tak\u017ce aluzji na Zachodzie jeszcze z okresu przed \u015bw. Augustynem w Rzymie; kiedy \u015bw. Atanazy tam przebywa\u0142 na wygnaniu w 341 r., ju\u017c od dawna byt wprowadzony czterdziestodniowy okres przygotowania do Paschy, aczkolwiek zachowywano tylko trzy tygodnie \u015bcis\u0142ego postu, mianowicie pierwszy tydzie\u0144, kt\u00f3ry zawiera „suchedni”, czwarty tydzie\u0144 (septimana mediana), w kt\u00f3rym odbywa\u0142o si\u0119 ostateczne przygotowanie katechumen\u00f3w do chrztu, oraz sz\u00f3sty, czyli Wielki Tydzie\u0144. W tych trzech tygodniach intensywniejszej pokuty i gorliwszej modlitwy mia\u0142y miejsce w Rzymie tak\u017ce \u015bwiecenia kap\u0142a\u0144skie.

W po\u0142owie V wieku istnia\u0142 ju\u017c zwyczaj postu przez ca\u0142y okres 40 dni; a\u017ceby osi\u0105gn\u0105\u0107 doskona\u0142\u0105 cyfr\u0105 40 dni postu efektywnego – poniewa\u017c w niedziele nie poszczono – wliczono do samego Wielkiego Postu dwa pierwsze dni „Triduum Sacrum”, czyli Wielki Pi\u0105tek i Wielk\u0105 Sobot\u0105, oraz dodano cztery dni przed l Niedziel\u0105, kt\u00f3ra jednak – jak to zaznacza jeszcze w naszych msza\u0142ach tekst modlitwy na sekret\u0119 – by\u0142a uwa\u017cana za „pierwszy dzie\u0144 postu” (initium quadragesimae).

Ju\u017c w tym czasie kilku gmin wprowadzi\u0142o trzy tygodnie przygotowawcze do Wielkiego Postu. Na Wschodzie chciano osi\u0105gn\u0105\u0107 70 dni postu na pami\u0105tk\u0119 70-letniego wygnania narodu izraelskiego w Babilonie (symbol oczekiwania Zbawiciela). Na Zachodzie intencja by\u0142a przede wszystkim pedagogiczna, aby stopniowo zapozna\u0107 wiernych z wymaganiami intensywniejszego \u017cycia religijnego. W Rzymie i na Zachodzie zwyczaj ten rozpowszechni\u0142 si\u0119 po najazdach Longobard\u00f3w. Okres Przedpo\u015bcia odznacza si\u0119 zaprzestaniem \u015bpiewania „Alleluja” i rozpocz\u0119ciem czytania Pisma \u015bw. od Ksi\u0119gi Rodzaju, celem zapoznania katechumen\u00f3w z obietnicami o Chrystusie Zbawicielu zawartymi w Starym Testamencie. Okres Adwentu powsta\u0142 w Hiszpanii i w Galii przy ko\u0144cu IV wieku w zwi\u0105zku z przygotowaniem katechumen\u00f3w do chrztu, kt\u00f3ry otrzymywali w uroczysto\u015b\u0107 Objawienia Pa\u0144skiego (Trzech Kr\u00f3li). W \u015brodkowej Galii zaczynano uroczysty sze\u015bciotygodniowy post po dniu \u015bw. Marcina, najwi\u0119kszego misjonarza Galii. W Rzymie papie\u017c Gelazjusz (492-496} uporz\u0105dkowa\u0142 „czasy” liturgiczne i rozszerzy\u0142 post „suchedni” grudniowych na cztery tygodnie przygotowawcze do Bo\u017cego Narodzenia.
Nasze czasy nie zachowa\u0142y trzeciego Wielkiego Postu, jaki w staro\u017cytno\u015bci i w \u015bredniowieczu obchodzono po Zielonych \u015awiatach.

W tych r\u00f3\u017cnych okresach uwa\u017cano praktyk\u0119 postu \u015bcis\u0142ego za istotn\u0105. Polega\u0142a ona na spo\u017cywaniu jedynego posi\u0142ku po zachodzie s\u0142o\u0144ca i modlitwach wieczornych. Przeniesienie g\u0142\u00f3wnego posi\u0142ku na po\u0142udnie by\u0142o jednak powszechne w XV wieku. R\u00f3\u017cne ulgi zosta\u0142y wprowadzone w ostatnich wiekach a\u017c do stosunkowo \u0142agodnej dyscypliny naszych czas\u00f3w, kt\u00f3r\u0105 tutaj podajemy.

Kodeks Prawa Kanonicznego m\u00f3wi:

Kan. 1250. W Ko\u015bciele Powszechnym dniami i okresami pokutnymi s\u0105 poszczeg\u00f3lne pi\u0105tki ca\u0142ego roku i czas Wielkiego Postu.
Kan. 1251. Wstrzemi\u0119\u017aliwo\u015b\u0107 od spo\u017cywania mi\u0119sa lub innych pokarm\u00f3w, zgodnie z zarz\u0105dzeniem Konferencji Episkopatu, nale\u017cy zachowywa\u0107 we wszystkie pi\u0105tki ca\u0142ego roku, chyba \u017ce w danym dniu przypada jaka\u015b uroczysto\u015b\u0107. Natomiast wstrzemi\u0119\u017aliwo\u015b\u0107 i post obowi\u0105zuj\u0105 w \u015arod\u0119 Popielcow\u0105 oraz w pi\u0105tek M\u0119ki i \u015amierci Pana Naszego Jezusa Chrystusa.
Kan. 1252. Prawem o wstrzemi\u0119\u017aliwo\u015bci s\u0105 zwi\u0105zane osoby, kt\u00f3re uko\u0144czy\u0142y czternasty rok \u017cycia, prawem za\u015b o po\u015bcie s\u0105 zwi\u0105zane osoby pe\u0142noletnie, a\u017c do rozpocz\u0119cia sze\u015b\u0107dziesi\u0105tego roku \u017cycia. Duszpasterze i rodzice winni si\u0119 zatroszczy\u0107 o to, a\u017ceby r\u00f3wnie\u017c ci, kt\u00f3rzy z racji m\u0142odszego wieku nie s\u0105 zwi\u0105zani jeszcze prawem postu i wstrzemi\u0119\u017aliwo\u015bci, byli wprowadzani w autentycznego ducha pokuty.<\/p>\n\n\n\n

\u017ar\u00f3d\u0142o wiara.pl<\/p>\n\n\n\n

………………………………………………….<\/p>\n\n\n\n

Post eucharystyczny

Dla ca\u0142o\u015bci obrazu nauki Ko\u015bcio\u0142a o po\u015bcie podajemy nauk\u0119 o po\u015bcie eucharystycznym.

Post eucharystyczny nie pochodzi z ustanowienia Bo\u017cego. Chrystus Pan bowiem ustanowi\u0142 Eucharystie i poda\u0142 J\u0105 Aposto\u0142om „po wieczerzy” (2 Kor 11, 25). Nic o nim tak\u017ce nie wspomina Pismo \u015bw. Poniewa\u017c jednak Eucharystia zast\u0105pi\u0142a dawn\u0105 wieczerza hebrajsk\u0105, Ko\u015bci\u00f3\u0142 m\u00f3g\u0142 ca\u0142kiem swobodnie w jej celebrowaniu wprowadzi\u0107 inne obrz\u0119dy i zwyczaje ani\u017celi te, jakie zachowywali Izraelici.
Bardzo pr\u0119dko ju\u017c w pierwszych wiekach zaprowadzono zwyczaj udzielania Eucharystii wiernym b\u0119d\u0105cym na czczo. Mia\u0142o to symbolizowa\u0107 i u\u0142atwia\u0107 g\u0142\u0119bsze przygotowanie si\u0119 do Naj\u015bwi\u0119tszej Ofiary oraz by\u0107 wyrazem czci dla Chrystusa. Jedn\u0105 z przyczyn mog\u0142y by\u0107 tak\u017ce nadu\u017cycia przy posi\u0142kach, o kt\u00f3rych ju\u017c wspomina \u015bw. Pawe\u0142 (l Kor 77, 21 n). Tutaj przytaczamy tylko par\u0119 \u015bwiadectw Ko\u015bcio\u0142a na temat rozwoju tej dyscypliny.

SYNOD W HIPPONIE (393)<\/strong>

Cytowany kan. 28 tego synodu \u015bwiadczy, \u017ce dobrze jeszcze pami\u0119tano dawny okres, kiedy przyjmowano Eucharysti\u0119 po posi\u0142ku. Wed\u0142ug ustawy synodu wolno to czyni\u0107 tylko raz do roku, mianowicie w Wielki Czwartek, na pami\u0105tk\u0119 Ostatniej Wieczerzy. To samo powtarza synod w Kartaginie (397).
Kan. 28. Sakrament O\u0142tarza mog\u0105 ludzie przyjmowa\u0107 tylko na czczo, z wyj\u0105tkiem rocznicy dnia, kiedy obchodzi si\u0119 [pami\u0105tk\u0119] Wieczerzy Pa\u0144skiej.

II SYNOD W MACON (585)<\/strong>

Stopniowo praktyka i zwyczaj Ko\u015bcio\u0142a w odniesieniu do postu eucharystycznego ulega\u0142y coraz wi\u0119kszemu zaostrzeniu. Poszczeg\u00f3lne synody lokalne zacz\u0119\u0142y nawet ustanawia\u0107 kary ko\u015bcielne jako sankcj\u0119 za przekroczenie przepis\u00f3w o tym po\u015bcie. Odnosi\u0142y si\u0119 one g\u0142\u00f3wnie do kap\u0142an\u00f3w i obejmowa\u0142y tak ekskomunik\u0119, jak i z\u0142o\u017cenie z godno\u015bci ko\u015bcielne] oraz pozbawienie prawa pe\u0142nienia funkcji kap\u0142a\u0144skich. Przyk\u0142adowo widzimy to na nast\u0119puj\u0105cych synodach: II synod w Macon (385), VII synod w Toledo (646) ka\u0144. 2 (Mansi 10, 708), III synod w Brudz\u0119 (572) ka\u0144. 10 (Mansi 9, 841).
Z biegiem wiek\u00f3w jednak nast\u0105pi\u0142o pewne z\u0142agodzenie postu eucharystycznego w wypadku choroby albo jakiej\u015b innej konieczno\u015bci, jak o tym \u015bwiadczy Sob\u00f3r w Konstancji (1415)). Podajemy tylko kanony synod\u00f3w w Macon i Brodze.
Kan. 6. Postanawiamy tak\u017ce, by \u017caden kap\u0142an nie odwa\u017ca\u0142 si\u0119 po spo\u017cyciu posi\u0142ku lub po wypiciu wina sprawowa\u0107 Ofiary albo odprawia\u0107 Msz\u0119 tak w dni zwykle, jak i \u015bwi\u0119ta. Niegodn\u0105 bowiem jest rzecz\u0105, aby pokarm materialny przedk\u0142ada\u0107 ponad duchowy. Je\u015bliby za\u015b kto\u015b usi\u0142owa\u0142 tego dokona\u0107, ma utraci\u0107 godno\u015b\u0107.

III SYNOD W BRADZE (572)<\/strong>

Kan. 10. Postanowiono… \u017ce je\u015bliby jaki\u015b kap\u0142an… nie na czczo, lecz po przyj\u0119ciu posi\u0142ku sprawowa\u0142 Ofiar\u0119, natychmiast ma by\u0107 pozbawiony swej funkcji i z\u0142o\u017cony z urz\u0119du przez w\u0142asnego biskupa.
PIUS XII: Motu proprio „Sacram Communionem”
(1957)
W zwi\u0105zku ze zmieniaj\u0105cymi si\u0119 warunkami \u017cycia naszych czas\u00f3w Ko\u015bci\u00f3\u0142 zacz\u0105\u0142 stopniowo \u0142agodzi\u0107 przepisy postu eucharystycznego. G\u0142\u00f3wn\u0105 przyczyn\u0105 by\u0142a ch\u0119\u0107 u\u0142atwienia wiernym przyst\u0119powania c\u0142o Komunii \u015bw., a kap\u0142anom odprawiania Mszy \u015bw. w r\u00f3\u017cnych okoliczno\u015bciach. Ko\u015bci\u00f3\u0142 ma do tego zupe\u0142ne prawo, gdy\u017c moc\u0105 posiadanej w\u0142adzy sam przedtem ten post wprowadzi\u0142.
I tak najpierw w r. 1946 Kongregacja Soboru z\u0142agodzi\u0142a post eucharystyczny dla chorych (AAS [1947] 603 n). Potem w r. 1953 (AAS 45 [1953] 15 n) Pius Xli wprowadzi\u0142 daleko id\u0105ce udogodnienia tak dla wiernych, jak i dla kap\u0142an\u00f3w, zalecaj\u0105c korzystanie z nich g\u0142\u00f3wnie za zgod\u0105 spowiednika, co nie zawsze dla wiernych by\u0142o jasne. W ka\u017cdym razie ju\u017c od tej pory woda naturalna nie \u0142ama\u0142a postu eucharystycznego. Wreszcie Pius XII w r. 1957 wydaje motu proprio „Sacram Communionem”, kt\u00f3re w spos\u00f3b jasny i prosty ustala normy postu eucharystycznego dla ca\u0142ego Ko\u015bcio\u0142a – tym samym zmieniaj\u0105c praktycznie dot\u0105d obowi\u0105zuj\u0105ce przepisy prawa kanonicznego. Jak pisze papie\u017c, zach\u0119t\u0105 do wydania takiego prawa by\u0142a du\u017ca rado\u015b\u0107 biskup\u00f3w, kap\u0142an\u00f3w i wiernych z powodu poprzednich ulg oraz pragnienie wprowadzenia dalszych u\u0142atwie\u0144 w przystopowaniu do Komunii \u015bw. i odprawianiu Mszy \u015bw.
Podajemy tylko fragment odnosz\u0105cy si\u0119 do postu eucharystycznego..
2. Czas postu eucharystycznego zachowywanego przez kap\u0142an\u00f3w przed Msz\u0105 \u015bw., a przez wiernych przed Komuni\u0105 tak w godzinach przedpo\u0142udniowych jak i popo\u0142udniowych, zostaje ograniczony do trzech godzin co do pokarm\u00f3w sta\u0142ych i napoj\u00f3w alkoholowych, a do jednej godziny co do napoj\u00f3w niealkoholowych. Woda (naturalna) nie \u0142amie postu.
3. Post eucharystyczny przez czas wy\u017cej podany powinni zachowa\u0107 tak\u017ce ci, kt\u00f3rzy odprawiaj\u0105 Msz\u0119 \u015bw. lub przyjmuj\u0105 Komuni\u0119 \u015bw. o p\u00f3\u0142nocy lub w pierwszych godzinach dnia.
4. Chorzy, chocia\u017cby nie przebywali w \u0142\u00f3\u017cku, mog\u0105 przyjmowa\u0107 bez ograniczenia czasu napoje niealkoholowe oraz prawdziwe i w\u0142a\u015bciwe lekarstwa, tak p\u0142ynne jak i sta\u0142e, przed odprawianiem Mszy \u015bw. lub przyj\u0119ciem Komunii \u015bw.

Jednak usilnie zach\u0119camy kap\u0142an\u00f3w i wiernych, kt\u00f3rzy to mog\u0105 uczyni\u0107, aby zachowywali star\u0105 i czcigodn\u0105 form\u0119 postu eucharystycznego przed Msz\u0105 lub Komuni\u0105 \u015bw.
Wszyscy wreszcie, kt\u00f3rzy b\u0119d\u0105 korzysta\u0107 z tych u\u0142atwie\u0144, niech si\u0119 staraj\u0105 za otrzymane dobrodziejstwo stosownie do swych mo\u017cliwo\u015bci wywdzi\u0119czy\u0107 wzorowym \u017cyciem chrze\u015bcija\u0144skim, a szczeg\u00f3lnie pokut\u0105 i uczynkami mi\u0142o\u015bci [bli\u017aniego].

Kodeks Prawa Kanonicznego (1983)<\/strong>

Dalszego z\u0142agodzenia postu eucharystycznego dokonali Jan XXIII i Pawe\u0142 VI. Kodeks Prawa Kanonicznego postanawia:
Kan. 919 – \u00a7 l. Przyst\u0119puj\u0105cy do Naj\u015bwi\u0119tszej Eucharystii powinni przynajmniej na godzin\u0119 przed przyj\u0119ciem Komunii \u015bwi\u0119tej powstrzyma\u0107 si\u0119 od jakiegokolwiek pokarmu i napoju, z wyj\u0105tkiem tylko wody i lekarstwa.
\u00a7 2. Kap\u0142an, kt\u00f3ry tego samego dnia sprawuje dwa lub trzy razy Eucharysti\u0119, mo\u017ce przed drugim lub trzecim sprawowaniem co\u015b spo\u017cy\u0107, chocia\u017cby nie zachodzi\u0142a przerwa jednej godziny.
\u00a7 3. Osoby w podesz\u0142ym wieku lub z\u0142o\u017cone jak\u0105\u015b chorob\u0105, jak r\u00f3wnie\u017c ci, kt\u00f3rzy si\u0119 nimi opiekuj\u0105, mog\u0105 przyj\u0105\u0107 Naj\u015bwi\u0119tsz\u0105 Eucharysti\u0119, chocia\u017cby co\u015b spo\u017cyli w ci\u0105gu godziny poprzedzaj\u0105cej.<\/p>\n\n\n\n

\u017ar\u00f3d\u0142o wiara.pl<\/p>\n\n\n\n

………………………………………..<\/p>\n\n\n\n

Historia kszta\u0142towania si\u0119 modlitwy r\u00f3\u017ca\u0144cowej<\/strong><\/p>\n\n\n\n


Kszta\u0142towanie si\u0119 modlitwy r\u00f3\u017ca\u0144cowej ma swe d\u0142ugie dzieje. Zanim dosz\u0142o do obecnej formy odmawiania r\u00f3\u017ca\u0144ca, przez ponad pi\u0119\u0107 wiek\u00f3w praktykowano na rozmaite sposoby odmawianie pacierzy, \u0142\u0105cz\u0105c je z medytacj\u0105 \u017cywota Jezusa i Maryi (Pater noster, Ave Maria).
\u015aredniowieczni mnisi mieli obowi\u0105zek odmawia\u0107 z pami\u0119ci 150 psalm\u00f3w. Z czasem podzielono je na trzy quinquageny, tworz\u0105c dzienny cykl po 50 psalm\u00f3w. Dla tych, kt\u00f3rzy nie umieli czyta\u0107, wprowadzono praktyk\u0119 odmawiania Pater noster, modlitwy uwa\u017canej za syntez\u0119 wiary chrze\u015bcija\u0144skiej. Zast\u0119powa\u0142a ona braciom konwersom modlitw\u0119 brewiarzow\u0105. Przy odmawianiu 150 Ojcze nasz – Pater noster pos\u0142ugiwano si\u0119 sznurem z nanizanymi paciorkami, wykonanymi z korala, bursztynu, pere\u0142, szlachetnego kruszcu lub z drewna. Sznury te nazywano paternoster. Liczy\u0142y one od 10 do 150 koralik\u00f3w. Pocz\u0105tkowo importowano je ze Wschodu, w 2. po\u0142owie XIII w. (1260 r.) wytwarzali je ju\u017c paryscy rzemie\u015blnicy cechowi. W 1302 r. potwierdzony jest podobny cech w Brugii, od XV w. produkcja sznur\u00f3w modlitewnych zosta\u0142a przej\u0119ta przez zakon krzy\u017cacki. Po jego sekularyzacji przej\u0119\u0142y j\u0105 miasta Hanzy: m. in. Gda\u0144sk, Elbl\u0105g, Lubeka, Hamburg, Stralsund.

W XIII w. cystersi pozwolili konwersom na odmawianie Ave Maria, zamiast Pater noster, nazywaj\u0105c t\u0119 praktyk\u0119 psa\u0142terzem Maryjnym, a p\u00f3\u017aniej rosarium. Obok okre\u015blenia paternoster dla sznura u\u017cywanego do odliczania 150 Ave Maria powsta\u0142a druga jego nazwa – rosarium, r\u00f3\u017caniec. Zwyczaj codziennego praktykowania tej formy r\u00f3\u017ca\u0144ca znany by\u0142 w wielu wsp\u00f3lnotach chrze\u015bcija\u0144skich zakonnych i laickich.

Nazw\u0119 rosarium obja\u015bnia jeden z kaznodziejskich przyk\u0142ad\u00f3w cysterskich. Pewien pobo\u017cny brat konwers jeszcze przed wst\u0105pieniem do zakonu mia\u0142 zwyczaj uk\u0142adania wie\u0144ca z pi\u0119\u0107dziesi\u0119ciu r\u00f3\u017c, kt\u00f3rym ozdabia\u0142 figur\u0119 Matki Bo\u017cej. Wieniec ten nazywa\u0142 rosarium. Kt\u00f3rego\u015b dnia Maryja mia\u0142a wyrazi\u0107 \u017cyczenie, by zamiast wie\u0144ca z \u017cywych kwiat\u00f3w sk\u0142ada\u0142 Jej duchowe rosarium, odmawiaj\u0105c codziennie 50 Ave. Tak te\u017c uczyni\u0142, nie zaprzestaj\u0105c jednak zdobienia wie\u0144cem figury.
Aby odmawianie Ave nie przerodzi\u0142o si\u0119 w mechaniczne „odklepywanie pacierzy”, z czasem, na wz\u00f3r antyfon poprzedzaj\u0105cych psalmy w brewiarzu, dodawano do ka\u017cdego dziesi\u0105tka Ave duchowe adagia, rodzaj akt\u00f3w strzelistych i teologicznych sentencji, s\u0142u\u017c\u0105cych pog\u0142\u0119bieniu modlitwy. Formalnie praktyka ta przypomina\u0142a dzisiejszy r\u00f3\u017caniec, cho\u0107 jeszcze nim nie by\u0142a. Jej pocz\u0105tk\u00f3w mo\u017cna si\u0119 dopatrywa\u0107, jak uwa\u017ca Andreas Heinz, ju\u017c w pismach benedykty\u0144skich z prze\u0142omu XI i XII w.
\u0141\u0105czenie rozwa\u017ca\u0144 \u017cywota Jezusa, zw\u0142aszcza Jego poni\u017cenia we Wcieleniu i w \u015bmierci na krzy\u017cu, z dewocj\u0105 maryjn\u0105 wyst\u0119powa\u0142o u wielu mistrz\u00f3w mistyki i za\u0142o\u017cycieli zakon\u00f3w, m. in. u \u015bw. Bernarda z Clairvaux (1090-1153) i jego towarzysza Aelreda z Rievaulx (1110-1167) u \u015bw. Franciszka z Asy\u017cu (1181-1226) i \u015bw. Dominika (1170-1221..

\u015acis\u0142e powi\u0105zanie rozwa\u017cania z recytacj\u0105 15 Ave znajdujemy w pismach cysterskiego opata Stefana v. Sallay (1252) -. W XIII w. niezale\u017cnie od siebie w kilku wsp\u00f3lnotach zakonnych dla podkre\u015blenia chrystocentrycznego charakteru modlitwy dodano do biblijnego tekstu Pozdrowienia Anielskiego, ko\u0144cz\u0105cego si\u0119 s\u0142owami: b\u0142ogos\u0142awiony owoc \u017cywota Twojego – imi\u0119 JEZUS.

Duchowo\u015b\u0107 cysterska piel\u0119gnowa\u0142a praktyk\u0119 r\u00f3wnoleg\u0142ego rozwa\u017cania wydarze\u0144 zbawczych, b\u0119d\u0105cych dzie\u0142em Jezusa Chrystusa wraz ze wskazaniem na udzia\u0142 w nich Jego Matki – Maryi Rozmy\u015blania takie, u\u0142o\u017cone w formie dzi\u0119kczynnych modlitw, spisano ok. 1300 r. w opactwie cysterek St. Thomas ko\u0142o Trewiru Odmawiano 100 Ave Maria (cysterskie centenarium) r\u00f3wnocze\u015bnie rozwa\u017cano tajemnice zbawienia, przywo\u0142uj\u0105c obecno\u015b\u0107 w nich Jezusa Chrystusa od pocz\u0105tk\u00f3w, czyli od stworzenia cz\u0142owieka, a\u017c po koniec \u015bwiata i S\u0105d Ostateczny. Modlitwa taka by\u0142a umotywowana czci\u0105 i uwielbieniem dla Jezusa Chrystusa.

Podane przyk\u0142ady ukazuj\u0105 precedensy poprzedzaj\u0105ce uformowanie si\u0119 w\u0142a\u015bciwej modlitwy r\u00f3\u017ca\u0144cowej. W potocznym przekonaniu utrwali\u0142o si\u0119 b\u0142\u0119dne mniemanie jakoby jej tw\u00f3rc\u0105 by\u0142 \u015bw. Dominik. Tymczasem jest nim inny zakonnik o tym samym imieniu – Dominik z Prus (1384-1460). urodzony we wsi rybackiej ko\u0142o Gda\u0144ska, na terytorium nale\u017c\u0105cym niegdy\u015b do zakonu krzy\u017cackiego Wst\u0105pi\u0142 w 1398 r. do kartuz\u00f3w w Trewirze i jeszcze jako nowicjusz w adwencie 1409 r., zach\u0119cony przez przeora kartuzji, Adolfa z Essen (ok. 1370-1439), u\u0142o\u017cy\u0142 w\u0142asn\u0105 wersj\u0119 r\u00f3\u017ca\u0144ca wzoruj\u0105c si\u0119 na dworskich pie\u015bniach Nazwa\u0142 j\u0105 Rosarium. Sk\u0142ada\u0142a si\u0119 ona z 50 r\u00f3\u017cnych klauzul do medytacji \u017cycia Zbawiciela od zwiastowania po uwielbienie w chwale nieba Modlitw\u0119 t\u0119 nazwano R\u00f3\u017ca\u0144cem \u017bywota Jezusa Chrystusa Zas\u0142ug\u0105 przeora Adolfa z Essen by\u0142o rozpowszechnienie tej formy modlitwy.

Dominikanie, a zw\u0142aszcza Alanus de Rupe (ok. 1328-1475), b\u0142\u0119dnie podtrzymywali legend\u0119 o u\u0142o\u017ceniu r\u00f3\u017ca\u0144ca przez ich za\u0142o\u017cyciela – \u015bw. Dominika. Legend\u0119 rozpropagowa\u0142y zak\u0142adane przez dominikan\u00f3w liczne bractwa r\u00f3\u017ca\u0144cowe. Traktat Alanusa o r\u00f3\u017ca\u0144cu – Psalterium Mariae, wydany w Ulm, w 1483 r., zawiera kolorowane drzeworyty ilustruj\u0105ce ka\u017cd\u0105 z pi\u0119ciu tajemnic trzycz\u0119\u015bciowego r\u00f3\u017ca\u0144ca. W dalszych dziejach kszta\u0142towania si\u0119 modlitwy r\u00f3\u017ca\u0144cowej dosz\u0142o do zredukowania temat\u00f3w rozwa\u017ca\u0144 ze 150, wzgl\u0119dnie 50, tylko do 15. Sprawi\u0142o to, i\u017c odmawianie r\u00f3\u017ca\u0144ca sta\u0142o si\u0119 modlitw\u0105 szczeg\u00f3lnie popularn\u0105 nie tylko w\u015br\u00f3d zakonnik\u00f3w, ale tak\u017ce w\u015br\u00f3d og\u00f3\u0142u wiernych.

Pierwsze bractwo r\u00f3\u017ca\u0144cowe powsta\u0142o w Kolonii w 1475 r. Jego za\u0142o\u017cycielem by\u0142 dominikanin Jakub Sprenger, kt\u00f3ry \u0142\u0105czy\u0142 gorliwo\u015b\u0107 maryjnego czciciela z surowo\u015bci\u0105 inkwizytora, poluj\u0105cego na czarownice. Rozw\u00f3j bractwa by\u0142 szybki i imponuj\u0105cy. Ju\u017c w roku nast\u0119pnym przyst\u0105pili do niego cesarz Fryderyk III wraz z ma\u0142\u017conk\u0105 i synem Maksymilianem. Za ich przyk\u0142adem poszli inni ksi\u0105\u017c\u0119ta i biskupi. W 1481 r. bractwo kolo\u0144skie mia\u0142oby liczy\u0107 wed\u0142ug Brigitte Herbach, a\u017c 100 000 cz\u0142onk\u00f3w.. Wydany w 1477 r. w Augsburgu nowy statut bractwa ozdobiony jest drzeworytem przedstawiaj\u0105cym tronuj\u0105c\u0105 Matk\u0119 Bo\u017c\u0105 z Dzieci\u0105tkiem na kolanach, rozdaj\u0105cych wie\u0144ce r\u00f3\u017cane cz\u0142onkom bractwa: Jezus daje je duchownym, Maryja \u015bwieckim.

Ponad sto lat p\u00f3\u017aniej powsta\u0142o bractwo r\u00f3\u017ca\u0144cowe w Mediolanie, erygowane listem pasterskim Karola Boromeusza z dnia 25 marca 1584 r. W katedrze dedykowano Matce Bo\u017cej R\u00f3\u017ca\u0144cowej specjaln\u0105 kaplic\u0119, zamieniaj\u0105c jej pierwotne wezwanie Madonna dell\u0092Albero na Madonna del Santissimo Rosario. Przy tej okazji wznowiono wydanie medytacji r\u00f3\u017ca\u0144cowych, kt\u00f3re po raz pierwszy ukaza\u0142y si\u0119 drukiem w Cremonie w 1569 r. Starodruk zdobi\u0105 drzeworyty ilustruj\u0105ce id\u0119 r\u00f3\u017ca\u0144ca jako modlitwy mi\u0142ej Matce Jezusowej oraz ryciny ilustruj\u0105ce wydarzenia z historii Zbawienia. Sceny ewangeliczne zosta\u0142y ukazane w kontekstach typologii biblijnej z uwzgl\u0119dnieniem tak\u017ce apokryficznych przepowiedni antycznych sybilli. Taka forma szeroko rozumianej katechezy by\u0142a charakterystyczna dla nowego modelu religijno\u015bci okresu potrydenckiego, uwzgl\u0119dniaj\u0105cego uniwersalny wymiar humanizmu chrze\u015bcija\u0144skiego.

Szczeg\u00f3lnym powodem ugruntowania pobo\u017cno\u015bci r\u00f3\u017ca\u0144cowej w Ko\u015bciele katolickim sta\u0142o si\u0119 zwyci\u0119stwo odniesione w dniu 7 pa\u017adziernika 1571 r. w bitwie morskiej, stoczonej przez pa\u0144stwa Ligi Katolickiej przeciwko Turkom pod Lepanto. Zosta\u0142o ono przypisane wstawiennictwu Naj\u015bwi\u0119tszej Maryi Panny i uwa\u017cane jako dow\u00f3d wys\u0142uchania modlitw r\u00f3\u017ca\u0144cowych do kt\u00f3rych wzywa\u0142 papie\u017c Pius V ca\u0142y Ko\u015bci\u00f3\u0142. Odt\u0105d r\u00f3\u017caniec sta\u0142 si\u0119 swoi\u015bcie rozumianym or\u0119\u017cem w walce nie tylko z herezj\u0105 protestanck\u0105, lecz tak\u017ce w obronie przed inwazj\u0105 islamu. Tre\u015bci te i fakty znalaz\u0142y odbicie w \u00f3wczesnej ikonografii r\u00f3\u017ca\u0144cowej .
Wa\u017cnym czynnikiem sprzyjaj\u0105cym upowszechnieniu modlitwy r\u00f3\u017ca\u0144cowej by\u0142y zach\u0119ty ze strony papie\u017cy. W okresie od XV do XX w. wydali oni \u0142\u0105cznie szesna\u015bcie pism, propaguj\u0105cych odmawianie r\u00f3\u017ca\u0144ca (Sykstus IV, Leon X, Pius V, Pius IX, Leon XIII, w czasach najnowszych Pius XI, Pius XII, Jan XXIII, Pawe\u0142 VI i Jan Pawe\u0142 II) 27<\/strong><\/a>. Nie bez znaczenia dla rozwoju modlitwy r\u00f3\u017ca\u0144cowej by\u0142y objawienia Matki Bo\u017cej w Lourdes i w Fatimie.

Ostatecznie z ko\u0144cem XV w. r\u00f3\u017caniec uzyska\u0142 form\u0119 modlitwy, w kt\u00f3rej recytacja Pozdrowienia Anielskiego towarzyszy rozwa\u017caniu tajemnic Zbawienia. Odmawianie dziesi\u0105tk\u00f3w Zdrowa\u015b Maryjo (Ave Maria) poprzedza jedno Ojcze nasz, a ko\u0144czy je kr\u00f3tka doksologia Chwa\u0142a Ojcu. Rozmy\u015bla si\u0119 r\u00f3wnocze\u015bnie nad tre\u015bciami pi\u0119tnastu (w wersji tradycyjnej) lub dwudziestu (w wersji zmodyfikowanej przez Jana Paw\u0142a II) tajemnic wiary . Tak wi\u0119c pe\u0142na modlitwa r\u00f3\u017ca\u0144cowa obejmuje 15 lub 20 tajemnic, kt\u00f3rych rozwa\u017caniu towarzyszy odmawianie 150 wzgl\u0119dnie 200 Zdrowa\u015b Maryjo, podzielonych na 3 lub na 4 cz\u0119\u015bci. Potocznie zwyk\u0142o si\u0119 nazywa\u0107 r\u00f3\u017ca\u0144cem jedn\u0105 cz\u0119\u015b\u0107 maj\u0105c\u0105 w\u0142asny tytu\u0142: Cz\u0119\u015b\u0107 Radosna, Bolesna, Chwalebna i ostatnio wprowadzona przez Jana Paw\u0142a II cz\u0119\u015b\u0107 Tajemnice \u015awiat\u0142a obejmuje rozwa\u017canie tajemnic z okresu \u017cycia publicznego Jezusa Chrystusa, tj. pomi\u0119dzy Dzieci\u0144stwem a M\u0119k\u0105. Modlitw\u0119 rozpoczyna odm\u00f3wienie Wierz\u0119 w Boga (Sk\u0142ad Apostolski), Ojcze nasz, trzech Zdrowa\u015b Maryjo (o uproszenie cn\u00f3t teologicznych: wiary, nadziei i mi\u0142o\u015bci) i ko\u0144cowa kr\u00f3tka doksologia – Chwa\u0142a Ojcu.

Na ka\u017cd\u0105 cz\u0119\u015b\u0107 r\u00f3\u017ca\u0144ca sk\u0142ada si\u0119 pi\u0119\u0107 tajemnic, b\u0119d\u0105cych tematami rozwa\u017cania. Oto one:

Cz\u0119\u015b\u0107 pierwsza – Radosna – obejmuje rozwa\u017canie tajemnic wcielenia i dzieci\u0144stwa Pana Jezusa:
1. Zwiastowanie.
2. Nawiedzenie \u015bw. El\u017cbiety.
3. Bo\u017ce Narodzenie.
4. Ofiarowanie Jezusa w \u015bwi\u0105tyni.
5. Znalezienie Jezusa w \u015bwi\u0105tyni.

Cz\u0119\u015b\u0107 druga – Tajemnice \u015bwiat\u0142a – obejmuje rozwa\u017canie tajemnic \u017cycia publicznego Pana Jezusa:
1. Chrzest Pana Jezusa w Jordanie.
2. Objawienie Pana Jezusa na weselu w Kanie.
3. G\u0142oszenie kr\u00f3lestwa Bo\u017cego i wzywanie do nawr\u00f3cenia.
4. Przemienienie Pa\u0144skie na G\u00f3rze Tabor.
5. Ustanowienie Eucharystii.

Cz\u0119\u015b\u0107 trzecia – Bolesna – obejmuje rozwa\u017canie tajemnic odkupienia i m\u0119ki Pana Jezusa:
1. Modlitwa Jezusa w Ogr\u00f3jcu.
2. Biczowanie.
3. Cierniem koronowanie.
4. D\u017awiganie krzy\u017ca.
5. \u015amier\u0107 Pana Jezusa na krzy\u017cu.

Cz\u0119\u015b\u0107 czwarta- Chwalebna – obejmuje rozwa\u017canie tajemnic uwielbienia i chwa\u0142y Pana Jezusa i Jego Matki:
1. Zmartwychwstanie Jezusa.
2. Wniebowst\u0105pienie Jezusa.
3. Zes\u0142anie Ducha \u015awi\u0119tego.
4. Wniebowzi\u0119cie Naj\u015bwi\u0119tszej Maryi Panny.
5. Ukoronowanie Naj\u015bwi\u0119tszej Maryi Panny.<\/p>\n\n\n\n


Opracowano na podstawie; R\u00f3\u017caniec w ikonografii<\/em>– Ks. Ryszard Knapi\u0144ski<\/p>\n\n\n\n

 …………………..<\/h1>\n\n\n\n

Dlaczego spogl\u0105dasz zawsze  
w t\u0105 drug\u0105 stron\u0119? 
Dlaczego ci\u0105gle my\u015blisz, 
\u017ce inni maj\u0105 wi\u0119cej szcz\u0119\u015bcia? 
Tak \u0142atwo twierdzisz, 
\u017ce innym si\u0119 powodzi o wiele lepiej … 
Ten drugi brzeg wydaje ci si\u0119 zawsze pi\u0119kniejszy. 
Mo\u017ce dlatego, \u017ce jest od ciebie oddalony, 
a ty patrzysz, jak skamienia\u0142y, 
zauroczony tym pi\u0119knym widokiem. 
 
Czy przysz\u0142o ci kiedy\u015b na my\u015bl, 
\u017ce na tym drugim brzegu inni  
tak\u017ce na ciebie patrz\u0105 i s\u0105dz\u0105, 
\u017ce to ty masz wi\u0119cej szcz\u0119\u015bcia? 
Oni te\u017c zauwa\u017caj\u0105 wy\u0142\u0105cznie  
twoj\u0105 lukrowan\u0105 stron\u0119. 
Mniejszych i wi\u0119kszych trosk, 
i k\u0142opot\u00f3w nie znaj\u0105. 
Szcz\u0119\u015bcie nie le\u017cy na drugim brzegu. 
Twoje szcz\u0119\u015bcie znajduje si\u0119 w Tobie. <\/p>\n\n\n\n

Czy zrozumiesz kiedy\u015b, \u017ce b\u0142\u0105dzi\u0107 jest rzecz\u0105 ludzk\u0105 <\/em>
i \u017ce ka\u017cdy z nas dzi\u015b czy jutro mo\u017ce si\u0119 pomyli\u0107?

Czy zrozumiesz, \u017ce w \u017cyciu cz\u0142owieka zachodz\u0105 zmiany
i \u017ce nie jest wcale rzecz\u0105 nienormaln\u0105 zmienia\u0107 zachowanie,
my\u015blenie, s\u0105dzi\u0107 inaczej ni\u017c przedtem?

Czy zrozumiesz, \u017ce \u017cycie cz\u0142owieka nie przypomina prostej linii,
ale jest pasmem waha\u0144, zw\u0105tpie\u0144, krok\u00f3w stawianych po omacku,
a czasem trzeba na\u0144 spojrze\u0107 z dystansu?

Czy zrozumiesz, \u017ce ten drugi nie jest do ciebie ca\u0142kowicie podobny
i \u017ce ta odmienno\u015b\u0107, zamiast stanowi\u0107 przeszkod\u0119 nie do przezwyci\u0119\u017cenia,
mo\u017ce okaza\u0107 si\u0119 ubogaceniem?

Czy zrozumiesz, \u017ce ka\u017cdy ma prawo do milczenia, do bycia ze sob\u0105
sam na sam, ma prawo do wy\u0142adowania swych emocji,
kiedy nic si\u0119 nie udaje?

Czy zrozumiesz…<\/em><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

R\u00d3WNOWAGA R\u00f3wnowaga mi\u0119dzy tym,co \u015bwiadome i nie\u015bwiadome,mi\u0119dzy \u017cyciem wewn\u0119trznym i zewn\u0119trznym –to idea\u0142 zdrowego cz\u0142owieka. Porz\u0105dek w […]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"parent":0,"menu_order":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","template":"","meta":{"ngg_post_thumbnail":0},"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/parafiarzepiennik.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/pages\/1956"}],"collection":[{"href":"https:\/\/parafiarzepiennik.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/pages"}],"about":[{"href":"https:\/\/parafiarzepiennik.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/page"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/parafiarzepiennik.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/parafiarzepiennik.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=1956"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/parafiarzepiennik.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/pages\/1956\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":1957,"href":"https:\/\/parafiarzepiennik.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/pages\/1956\/revisions\/1957"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/parafiarzepiennik.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=1956"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}